Pages

Thursday, April 7, 2011

"မုိင္ေဒးလီးလုိက္ခ္စ္"

"မုိင္ေဒးလီးလုိက္ခ္စ္" ေတြက မ်ားလြန္းလို႕ ေယဘုယ်အေၾကာင္းအရာေတြပဲ ခ်ေရးလိုက္တယ္။ ဒါေတာင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားသြားေသးတာ။ :D

* နံနက္ ခုနစ္နာရီပတ္၀န္းက်င္ေလာက္ဆုိ အၿမဲေရာက္လာေနက်ၿဖစ္တဲ့ ၀ိတ္ကပ္ေကာအသံေလးနဲ႕အတူ အိပ္ရာကေနႏုိးလာရတာကုိ ၾကိဳက္တယ္။

* လူကႏုိးသြားေပမယ့္လည္း ခ်က္ခ်င္းမထေသးပဲ "ငါးမိနစ္ေလာက္ေနာ္...."၊ "ဆယ္မိနစ္ေလာက္ေနာ္..." ဆုိၿပီး ၿပန္ၿပန္အိပ္ရတာကုိ ၾကိဳက္တယ္။ (တကယ္က ဂရုတစုိက္နဲ႕ ခဏခဏ လွမ္းလွမ္းႏႈိးေပးေနတာကုိ ၾကိဳက္လို႕...:)))

* တကယ္ထၿဖစ္တာက ဘယ္အခ်ိန္ပဲၿဖစ္ေနပါေစ….စိမ္ေၿပနေၿပလုပ္ေနၿပီး ေနာက္ဆုံးမိနစ္ေရာက္မွ ဖုတ္ပူမီးတုိက္လုပ္ကာ ကားဂိတ္ကုိ အေၿပးအလႊား သြားရတာကိုၾကိဳက္တယ္။

* ကားေပၚမွာ နာရီ၀က္ေလာက္ အိပ္ငိုက္ၿပီး လိုက္သြားရတာကို ၾကိဳက္တယ္။

* ရုံးကိုေရာက္ရင္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေနာက္က်ေနာက္က် (စိတ္ထဲမွာေတာ့ လန္႕ေနေပမယ့္) အၿပင္ပန္းမွာေတာ့ သူေဌးကအစ၊ မန္ေနဂ်ာအလယ္၊ ရုံးအကူအဆုံး ဘယ္သူ႕ကုိမွ ဂရုမစိုက္တဲ့ပုံစံနဲ႕ ရုံးခန္းထဲ၀င္သြားရတာကို ၾကိဳက္တယ္။ (သူတုိ႕ကလည္း ဘယ္လိုမွ ေၿပာမရမွန္းသိလို႕ကုိ လက္ေလွ်ာ့ထားလိုက္ၾကတာပါ.... :D )

* မန္ေနဂ်ာေတြပတ္ပတ္လည္ ၀န္းရံေနလို႕ ဘယ္လိုမွမလႈပ္သာတဲ့ ေနရာမွာထုိင္အလုပ္လုပ္ေနရေပမယ့္ သူတုိ႕လစ္တဲ့အခ်ိန္ တစ္မိနစ္ႏွစ္မိနစ္ေလာက္ ရတဲ့အခ်ိန္ေလးမွာပဲ မ်က္ႏွာစာအုပ္ထဲ ၀င္၀င္ကလိရတာကုိ ၾကိဳက္တယ္။

* အလုပ္လုပ္ရတာ နဲနဲၿငီးေငြ႕လာၿပီ …. သိပ္စိတ္မပါေတာ့ဘူးဆုိရင္ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ေဖ်ာ္ၿပီး တစိမ့္စိမ့္ေသာက္ကာ အခ်ိန္ၿဖဳန္းပစ္လုိက္ရတာကို ၾကိဳက္တယ္။

* မန္ေနဂ်ာေတြမသိေအာင္ ဖုန္းကို ဆုိင္းလန္႕လုပ္ထားၿပီး မက္ေဆ့ခ်္ေတြ ခိုးခိုးရိုက္ေနရတာကို ၾကဳိက္တယ္။

* ရုံးေပၚမွာ ကိုယ္နဲ႕စကားေၿပာေဖာ္ သက္တူရြယ္တူရယ္ မိန္းခေလးလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ရယ္လုိ႕ တစ္ေယာက္မွမရွိတဲ့ အတြက္ စကားေတြ(အလုပ္နဲ႕မဆုိင္ေသာ) အရမ္းေၿပာခ်င္လာတဲ့အခါ ေၿပာသမွ်ဆုိသမွ်ကို နားဒုကၡခံကာ မၿငီးမၿငဴ နားေထာင္ေပးတတ္တဲ့သူဆီကို ဖုံးေခၚၿပီး "ပိက်ိ ပိက်ိ...." လုပ္ရတာကိုၾကိဳက္တယ္။

* ေန႕ခင္းထမင္းစားခ်ိန္ ၿဖစ္တဲ့ ဆယ့္ႏွစ္နာရီကေန တစ္နာရီအထိ အခ်ိန္ကေတာ့ ရုံးမွာေနေနရတဲ့ တစ္ေန႕တာအတြက္ အၾကိဳက္ဆုံး အခ်ိန္ပါ။ (ရတဲ့အခ်ိန္တစ္နာရီအတြင္း လုပ္စရာေတြမ်ားလြန္းလို႕ ထမင္းကိုေတာင္မွ ဒေရာေသာပါးစားပစ္လုိက္တာ… :)))

* အဲဒီလိုနဲ႕ ေၿခာက္နာရီထုိးခါနီး အခ်ိန္က်ရင္ၿဖင့္ စိတ္ေတြက ရုံးေပၚမွာမရွိေတာ့ပဲ အိမ္အၿပန္လမ္းေပၚ ေရာက္ေနၿပီး ၿပန္ဖုိ႕အတြက္ နာရီကိုထုိင္ေစာင့္ကာ ဟုိဟာလုပ္သလိုလို ဒီဟာလုပ္သလိုလိုနဲ႕ အေယာင္ေဆာင္ေနရတာကုိ ၾကိဳက္တယ္။

* ရုံးဆင္းတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ရုံးေပၚကေန ခုန္မခ်ရုံတမယ္ ေၿပးဆင္းၿပီး နားၾကပ္ကို နားမွာတပ္ (ရုံးကိုလာေသာ ေၿခလွမ္းမ်ားနဲ႕လြန္စြာကြာၿခားလွေသာ) တက္ၾကြလွသည့္ ေၿခလွမ္းမ်ားနဲ႕ အိမ္ၿပန္ခ်ိန္ေတြကို အရမ္းၾကိဳက္တယ္။ (အဲဒီမွာမွ အပိုဆုေလးပါ ရခဲ့တယ္ဆုိရင္ေတာ့ တန္ဖုိးၿဖတ္မရတဲ့ အိမ္ၿပန္ခ်ိန္ေတြေပါ့…အရမ္းအရမ္းကုိ ၾကိဳက္ပါတယ္။ :)))

* အိမ္ကုိ တန္းတန္းမတ္မတ္ မၿပန္ပဲ ဟို၀င္ဒီ၀င္နဲ႕ ေလွ်ာက္ေမႊရတာလည္း ၾကိဳက္ေသးရဲ႕ (တကယ္ကဘာမွ ၀ယ္တာမဟုတ္ပါ….မ်က္စိအစာေကၽြးရုံသက္သက္ပါ။:)))

* အိမ္ကိုေရာက္ေရာက္ခ်င္း ဘာမွမလုပ္ေသးပဲ အိတ္ကေလးအသာခ် ကြန္ၿပဴတာေလးမၿပီး ကြန္ၿပဴတာစခရင္ထဲ ေခါင္းစိုက္ေနရတဲ့အခ်ိန္ေတြကိုလည္း ၾကိဳက္မွၾကိဳက္။

* အၿမဲတမ္းလိုလို ကုိယ့္ကို ပြစိပြစိ ဗ်စ္ေတာက္ဗ်စ္ေတာက္နဲ႕ ဆူပူေနတတ္ေပမယ့္ ခ်စ္လွစြာေသာ ညီမအေကာင္းစားေလး (အဲေလ…ေယာင္လို႕..ညီမအစုတ္ပလုတ္ေလး) ကို စားခ်င္တာမွန္သမွ် မညည္းမညဴ ခ်က္ေကၽြးတတ္တဲ့ အတူေနတဲ့ မမရဲ႕ လက္ရာေတြနဲ႕ညစာကိုလည္း အရမ္းၾကိဳက္။

* ညေနစာစား၊ ေရခ်ိဳးၿပီးေတာ့တစ္ခါ "ပိက်ိ ပိက်ိ...." ေၿပာရတာကုိလည္း ၾကိဳက္ေသးတာ။

* အိပ္ေတာ့မယ္လို႕ အၾကိမ္ၾကိမ္ ဆုံးၿဖတ္ခ်က္ေတြ ခ်ေနေပမယ့္ သီခ်င္းရွိတဲ့ေနရာ၊ သီခ်င္းနားေထာင္လုိ႕ ရတဲ့ေနရာမွန္သမွ် ေလွ်ာက္ေမႊေႏွာက္ကာ သီခ်င္းေတြ နားေထာင္ေနရတာ၊ သီခ်င္းေတြ လိုက္ဆုိေနရတာကိုေတာ့ ေလာကၾကီးကို ေမ့ေနေလာက္ေအာင္ကုိ ၾကိဳက္ပါတယ္။ (ဒါေပမယ့္ အဲဒါေတြထက္ ဂစ္တာတီးၿပီး ဆုိၿပတတ္တဲ့ သီခ်င္းသံကို ပုိၾကိဳက္တယ္။:)))

* ေနာက္ဆုံးမွာ မ်က္ခြံေတြက ကမာၻၾကီးရဲ႕ဆြဲအားကို ဘယ္လိုမွ ေတာင့္ခံထားႏုိင္စြမ္း မရွိေတာ့တဲ့အခါမွာေတာ့ ကြန္ၿပဴတာကုိ ကပ်ာကယာပိတ္ မီးကိုမိွတ္ၿပီး ခ်စ္လွစြာေသာ ပုိလာေလး(၀က္၀ံအရုပ္ေလးကိုေၿပာတာေနာ္.....)ကို ရင္ခြင္ထဲမွာထား အိပ္မက္ကမာၻထဲကိုေရာက္သြားရတဲ့ အခ်ိန္ကေတာ့ တစ္ေန႕တာရဲ႕ ေဖးဗရိတ္အၿဖစ္ဆုံး အခ်ိန္ပါပဲလို႕….။

* အားလုံးကိုၿခံေၿပာရရင္ေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕တစ္ေန႕တာေတြကို အစြယ္အဆိပ္ေတြ၊ အတုအၿပိဳင္ေတြကင္းကင္းနဲ႕ ရုိးရုိးစင္းစင္းၿဖတ္သန္းသြားေနရတာကို အၾကိဳက္ဆုံးပါပဲ။ (ၾကီးပြားတုိးတက္မယ့္ လက္ခဏာေတြေလ…)
:))))


အစ္မသက္ေ၀က မ်က္ႏွာစာအုပ္ေပၚမွာ တက္ဂ္ထားတာပါ။ ဘေလာ့ေပၚမွာလည္း အမွတ္တရ ၿဖစ္ေအာင္ တင္ထားလိုက္တယ္။ သတိတရနဲ႕ တက္ဂ္ေပးတဲ့ အစ္မသက္ေ၀ကို "ေက်းဇူးကမာၻ" ပါလို႕....။ :)))