Pages

Tuesday, July 27, 2010

လြင္တီးေခါင္


''အမွတ္တရ'' ဆိုတာ
''အမွားတစ္ရပ္'' တဲ့
ဒါဆုိငါ့မွာ အမွားေတြေတာ္ေတာ္မ်ားေနၿပီပဲ။
''အမွတ္တရ'' ဆုိတဲ့ စကား
ထပ္ေတာင္မွ မၾကားလိုေတာ့ပါဘူး။

''အမွတ္တရ''ရဲ႕ အရိပ္ေတြနဲ႕
အထိတ္တလန္႕ေနခဲ့ရလို႕
စိတ္တံခါးနဲ႕ႏွလုံးအိမ္ကိုေသာ့ပိတ္
တိတ္ဆိတ္စြာနဲ႕ငါ့မွာေလ
ရင္ခုန္သံေတြ ေသေနခဲ့တယ္။

လာမငင္ၾကပါနဲ႕ကြယ္
ဒီႏြယ္ေတြက ရွင္သန္လာသမွ်
ရင္ခြင္မွာ ဒဏ္ရာဗရပြနဲ႕
စိတ္အနာတရ ၿဖစ္ရတာေတြခ်ည္းပါပဲ။

တီတီတာတာ
ပလီပလာနဲ႕
အၾကည္အသာစကားမွန္သမွ်ကလည္း
ေနာက္ဆုံးက်ေတာ့
ရင္ၾကားကိုထုိးေဖာက္သြားတဲ့
လွ်ာဖ်ားက အဆိပ္ဓါးေတြခ်ည္းပါပဲ။

လက္တစ္ဖ်စ္စာ အိပ္မက္ခ်ိဳေလးတစ္ခုအတြက္
ရာစုႏွစ္ တစ္ခုစာေလာက္ ငိုေၾကြးေနရတဲ့အခါ
ငါ့အတြက္ အရာရာက မတန္လိုက္တာ။

ယုံၾကည္ခဲ့သမွ်ေတြကလည္း
ေၿပာင္းၿပန္စီးဆင္း
အရွိန္ကၿပင္းလြန္းေတာ့
အိပ္မက္ၿမစ္ေတြ ခန္းေၿခာက္သြားတာ
ပက္ၾကားေတြေတာင္ အက္ေနခဲ့ပါေပါ့။

ေနပါေစေတာ့ေလ
ရြာဖုိ႕လည္း ဒီမုိးကုိ ငါမေမွ်ာ္ေတာ့ဘူး
လာဖုိ႕လည္း ငါမင္းကို မေခၚေတာ့ဘူး
ဒီလုိနဲ႕ပဲ
တစ္ေလာကလုံး မုိးေတြသည္းေနတာေတာင္မွ
ငါ့တစ္ကိုယ္စာက လြင္တီးေခါင္ၿဖစ္ေနခဲ့ရေတာ့တယ္။ ။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(အခုတေလာ စာေရးစာဖတ္ဖုိ႕ဘက္ကို မလွည့္ႏုိင္ပဲ Facebook ေပၚမွာပဲ အခ်ိန္ေတြ ေတာ္ေတာ္ကုန္ေနမိတယ္။ တတ္ႏုိင္သမွ်ေတာ့ ၾကိဳးစားၿဖတ္မယ္လို႕ စိတ္ကူးတာပဲ။ ဒီကဗ်ာေလးက တစ္ခါတည္းခ်ေရးလုိက္တဲ့ ကဗ်ာမဟုတ္ပါဘူး။ ဟုိတပိုင္းဒီတစ ခ်ေရးထားတဲ့ အပိုင္းအစေလးေတြကို ၿပန္ဆက္ထားတာၿဖစ္တဲ့အတြက္ ဖတ္လုိ႕ အဆင္ေၿပခ်င္မွ ေၿပပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ပိုစ့္အသစ္ေလးတစ္ပုဒ္ တင္ခ်င္တာနဲ႕ပဲ အပိုင္းပိုင္းအၿပတ္ၿပတ္ေတြကို စုၿပီးေတာ့ပဲ တင္လုိက္တယ္။ ဖတ္လို႕မေကာင္းရင္လည္း ခြင့့္လႊတ္ေပးၾကပါဦးလို႕။)

Thursday, July 8, 2010

ပန္းပြင့္ပုံၿပင္


ပန္းတစ္ပြင့္ စတင္ၿဖစ္တည္မႈ


ဥယ်ာဥ္မႉးေရ.... ရွင္ ဘာ့အတြက္ေၾကာင့္မ်ား ကၽြန္မကုိ စုိက္ပ်ိဳးခဲ့ရသလဲကြယ္။

ထပ္ၿပီးေတာ့ ေမးပါရေစဦး။ ပန္းတစ္ပြင့္ကို ရွင္သန္ပြင့္လန္းလာေအာင္ ၿပဳစုပ်ိဳးေထာင္ၿပီးမွေတာ့ အဲဒီပန္းကို သူ႕လက္နဲ႕ ကိုယ္တုိင္ခူးဆြတ္ယူဖို႕ဆုိတာ ဥယ်ာဥ္မႉးရဲ႕တာ၀န္ မဟုတ္ေပဘူးလား။

ကၽြန္မဒီလို ရွင္သန္လာႏုိင္ဖုိ႕အတြက္ ရွင္က ရွင့္ရဲ႕ ေမတၲာေရစင္ေတြနဲ႕ ကၽြန္မအေပၚမွာ သြန္းဖ်န္းေပးခဲ့တယ္။

ကၽြန္မကို ေစတနာေၿမၾသဇာေတြ တုိက္ေကၽြးခဲ့တယ္။

ရွင့္ရဲ႕အၾကင္နာလက္ေတြနဲ႕ ကၽြန္မကုိတူးဆြေပါင္းသင္ေပးခဲ့တယ္။

ရွင့္ေၾကာင့္ ကၽြန္မဘ၀က ပန္းပြင့္မ်ားစြာတုိ႕ရဲ႕အလယ္မွာ သာယာလွပတင့္တယ္ခဲ့ရတယ္။

ဒီဘ၀မွာ ကၽြန္မဖူးငုံပြင့္လန္းခဲ့မိတာလည္း ရွင့္တစ္ေယာက္တည္းအတြက္ပါ ဥယ်ာဥ္မႉးရယ္။

တစ္ေန႕ေန႕မွာ ရွင့္ရဲ႕လက္ေတြနဲ႕ မုခ်က်ိန္းေသ ကၽြန္မကုိခူးဆြတ္လာလိမ့္မယ္ ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္ခုတည္းနဲ႕ ကၽြန္မရွင္သန္ၿဖစ္ခဲ့တယ္။

ရွင့္အတြက္ဆုိတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္တစ္ခုတည္းနဲ႔ပဲ ကၽြန္မဆီမွာ အၾကင္နာရနံ႕ေတြ ေမႊးထုံပ်ံ႕ခဲ့သလို ေမတၲာ၀တ္မႈန္ေတြနဲ႕လည္း အတိၿပီးခဲ့ရတယ္။

ကၽြန္မ သိပ္ကုိေပ်ာ္ခဲ့တယ္။ စိတ္ကူးေတြနဲ႕ရူးခဲ့တယ္။ ပန္းပြင့္တကာတုိ႕ အလည္မွာလည္း တစ္ေန႕မွာ ငါ့ရဲ႕ပုိင္ရွင္ဟာ ဥယ်ာဥ္မႉးပဲၿဖစ္ရမယ္ဆုိၿပီး ၀င့္၀င့္ၾကြားၾကြားနဲ႕ေပါ့....။

ပန္းတစ္ပြင့္ ေသဆုံးၿခင္း


အုိ....မဟုတ္ပါေစနဲ႕ကြယ္၊ မွားယြင္းၿခင္း တစ္စုံတစ္ရာသာ ၿဖစ္ပါေစေတာ့။

ဥယ်ာဥ္မႉးကေၿပာတယ္....

သူ ကၽြန္မကုိ ဥေပကၡာၿပဳ ေက်ာခိုင္းလုိက္ၿပီတဲ့။

သူ ကၽြန္မကုိ ဘယ္ေတာ့မွ လွည့္ၾကည့္ေတာ့မွာ မဟုတ္သလုိ ဘယ္ေတာ့မွလည္း ခူးဆြတ္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးတဲ့။

ကၽြန္မမွာရွိတဲ့ ဆူးေတြကို သူမုန္းတယ္တဲ့။

ဆူးေတြရွိမယ္မွန္း မထင္မိလို႕ သူ ကၽြန္မကုိ ပ်ိဳးခဲ့မိတယ္တဲ့။

ကၽြန္မအေပၚကုိ ေနဆယ္စင္းရဲ႕ အပူရွိန္ေတြ တၿပိဳင္တည္း က်ေရာက္လာသလိုမ်ိဳး ကၽြန္မခံစားလုိက္ရတယ္။

မဟုတ္ေသးဘူး....မဟုတ္ေသးပါဘူး ဥယ်ာဥ္မႉးရယ္....။

ရွင့္ရဲ႕ ထင္ၿမင္ခ်က္ေတြ လြဲမွားသြားခဲ့ၿပီ။

ဒီဆူးေတြက ရွင့္အတြက္ မဟုတ္ရပါဘူး။

ရွင့္တစ္ေယာက္တည္းရဲ႕ အၿမတ္တႏုိး ဆြတ္ခ်ဴရယူၿခင္းကိုသာ ေမွ်ာ္လင့္မိတဲ့ ကၽြန္မ....ဒီဆူးေတြကေလ.... ကၽြန္မကုိ ခူးဆြတ္ဖုိ႕ဟန္ၿပင္ေနၾကတဲ့ အၿခားအၿခားေသာသူေတြ လာေရာက္ခူးဆြတ္ၾကမွာကုိ စုိးရိမ္မိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ကၽြန္မကုိယ္ကၽြန္မ ကာရံထားမိတာပါ။

ဥယ်ာဥ္မႉးေရ....ကၽြန္မေလ....
ဥယ်ာဥ္မႉးေရ....ကၽြန္မ.....
ဥယ်ာဥ္မႉးေရ....
ဥယ်ာဥ္မႉးေရ
........

ကၽြန္မ ငို္ေၾကြးခဲ့တယ္။ ေန႕ညမၿပတ္ သည္းသည္းထန္ထန္ ငုိေၾကြးခဲ့တယ္။

ႏွလုံးသားေတြကြဲအက္ၿပီးမွ ထြက္ေပၚလာတဲ့ ကၽြန္မရဲ႕ ရင္ရႈိက္သံက ကမၻာေလာကၾကီးတစ္ခုလုံးကုိေတာင္ လႊမ္းသြားခဲ့ရၿပီး၊ ေတာင္စြယ္ေတာင္တန္းေတြ ေက်ာက္ေဆာင္ေက်ာက္ကမ္းပါးေတြဆီမွာေတာင္ ပဲ့တင္ထပ္ၿပီးေနခဲ့ေပမယ့္ ဥယ်ာဥ္မႉးဆီက ကၽြန္မၿပန္ရလိုက္တာေတြကေတာ့....

သူ႕ရဲ႕ရက္စက္ၿခင္းတရားေတြနဲ႕ ေလာင္းခ်ၿခင္းကုိ ခံခဲ့ရတယ္။

သူေကၽြးတဲ့ ဥေပကၡာတရားေတြကို ရင္ႏွင့္မမွ်ေအာင္ စားသုံးခ့ဲရတယ္။

နာက်င္ေၾကကြဲၿခင္း ဒဏ္ရာေတြအတိနဲ႕သာ ၿပည့္ႏွက္ေနတဲ့ ကၽြန္မ တၿဖည္းၿဖည္းနဲ႕ ေလာကၾကီးကို စြန္႕ခြာသြားရေတာ့မယ္။

ေက်းဇူးၿပဳၿပီး ကၽြန္မေသဆုံးသြားၿပီးတဲ့အခါ ကၽြန္မရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ကုိ အေ၀းကုိ လႊင့္မပစ္လိုက္ၾကပါနဲ႕.....ဥယ်ာဥ္မႉးရဲ႕ ဒီဥယ်ာဥ္ေလးထဲမွာပဲ ၿမဳပ္ႏွံေပးၾကပါ။

သူ႕ရဲ႕ ဥယ်ာဥ္ေၿမေပၚမွာ ပန္းပင္ေတြနဲ႕ ထာ၀ရလွပစြာ ရွင္သန္ပြင့္လန္းႏုိင္ေစဖုိ႕ အေထာက္အပ့ံအနည္းငယ္မွ်ၿဖစ္ပါေစ ရသြားႏုိင္မယ့္ ေၿမေဆြး၊ ေၿမၾသဇာ အၿဖစ္ေလးနဲ႕ ေနခြင့္ရခဲ့ရင္ေတာင္ ကၽြန္မေက်နပ္ပါတယ္။

အသည္းေတြပ်က္ေၾကြသည္အထိ ငိုေၾကြးခဲ့ရတဲ့ ကၽြန္မရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြကလည္း ဥယ်ာဥ္ထဲမွာ စမ္းေခ်ာင္းေလးေတြအၿဖစ္ ထာ၀ရစီးဆင္းႏုိင္ၿပီး သူ႕ရဲ႕ေၿမကို အက်ိဳးၿပဳႏုိင္ပါေစ....

အရာအားလုံးကို ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္.....ကၽြန္မသြားေတာ့မယ္

ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႕ တစ္ခြန္းေလာက္ေတာ့ ေၿပာခဲ့ပါရေစဦး....

ဥယ်ာဥ္မႉးေရ....ရွင္သိပ္ရက္စက္တယ္။

ၿပစ္မႈမထင္ရွားဘဲ ရာဇ၀တ္မႈမေၿမာက္ဘဲနဲ႕ ရွင္ဟာ ပန္းတစ္ပြင့္ကို ေသေစခဲ့တယ္။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

(မွတ္ခ်က္။ ။ဘာရယ္လို႕ မဟုတ္ပါဘူး။ Bambino ဆုိထားတဲ့ ကၽြန္မအရမ္းၾကိဳက္တဲ့ သီခ်င္းေလးၿဖစ္တဲ့ “ပန္းတပြင့္” ဆုိတဲ့ သီခ်င္းေလးကို နားေထာင္ၿပီး ပန္းပြင့္ေလးတစ္ပြင့္ေနရာကေန ၀င္ခံစားေရးၾကည့္တာပါ။)