Pages

Sunday, November 1, 2009

တန္ေဆာင္မုန္းလၿပည့္ေန႕

ဒီေန႕တန္ေဆာင္မုန္းလၿပည့္ေန႕ဟာ ကၽြန္မတုိ႕ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြအတြက္ကေတာ့ တကယ့္ကုိေန႕ထူးေန႕ၿမတ္တစ္ခုၿဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ဆုိရင္ ကၽြန္မ ေရႊတိဂုံ အသင္းေတာ္ (စကၤာပူ) ဓာတ္ေတာ္တုိက္ ရဲ႕ေၿခာက္ႏွစ္ၿပည့္ႏွစ္ပတ္လည္ အထိမ္းအမွတ္ ဆြမ္းဆန္စိမ္းေလာင္းလွဴပြဲ နဲ႕ ဆဌမ အၾကိမ္ စုေပါင္းမဟာဘုံကထိန္ သကၤန္း ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းပြဲကုိ သြားမယ္လုိ႕ မွန္းထားတာပါ။ ကၽြန္မ သကၤန္းလည္းလွဴထားတာ ဆုိေတာ့ေလ......။ ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ဒူးေခါင္းအရမ္းနာေနလုိ႕ မသြားၿဖစ္ခဲ့ဘူး။ အဲဒါနဲ႕ပဲ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမသြားၿဖစ္ေပမယ့္လည္း ဒီလုိေန႕ထူးေန႕ၿမတ္မွာ ကုသုိလ္ရေအာင္ေတာ့ေနသင့္တယ္လုိ႔ေတြးၿပီး အိမ္မွာပဲ ဆြမ္း၊ ပန္း၊ ေရခ်မ္းကပ္၊ ဘုရားရွိခုိး၊ ပရိတ္၊ ပဌာန္းေတြရြတ္ၿပီးတရားနာေနလုိက္ပါတယ္။ တကယ္ကုိပဲ စိတ္ထဲမွာလည္း ေအးခ်မ္းၾကည္လင္သြားပါတယ္။ ကၽြန္မ ဒီဘ၀မွာ လူၿဖစ္ရတာ ကုိယ့္ကုိုကုိယ္ အေက်နပ္ဆုံးအခ်က္ တစ္ခုက ဗုဒၶဘာသာ ၿမန္မာလူမ်ိဳးၿဖစ္ရတာကုိပါပဲ။ ဒီေန႔ နာၿဖစ္တဲ့ တရားက သီတဂူဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး အရွင္ဥာဏိႆရ ေဟာၾကားေတာ္မူတဲ့ “ကုမုၿဒာေတြ ပြင့္တဲ့ည” တရားေတာ္ပါ။ တန္ေဆာင္မုန္းလၿပည့္ေန႕ အေၾကာင္းကုိေဟာထားတဲ့ တရားေတာ္ေလ။ အရမ္းကုိ နာလုိ႕ေကာင္းပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဘုရားရဲ႕ အသံကလည္းအရမ္းကုိက်က္သေရ ရွိပါတယ္။ ကၽြန္မ www.dhammadownload.com ကေန download လုပ္ထားတာပါ။ တန္ေဆာင္မုန္းလၿပည့္ေန႔ အေၾကာင္းကုိ ေဟာထားတာဆုိေပမယ့္ ကၽြန္မ မၾကာခဏဆုိသလုိ ဒီတရားေတာ္ကုိနာၿဖစ္ပါတယ္။ တန္ေဆာင္မုန္းလၿပည့္ေန႔မွာ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္ၿမတ္ၾကီးဟာ အဇာတသတ္မင္းၾကီး အမွူးၿပဳေသာပရိတ္သတ္အေပါင္းတုိ႔အား သာမညဖလသုတ္ေတာ္ေခၚ ရဟန္းၿပဳရၿခင္းအက်ိဳး တရားေတာ္ကုိေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္တဲ့။ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက အဲဒီ အေၾကာင္းကုိ ဒီတရားေတာ္မွာ ေဟာထားတာပါ။ နာၾကားခ်င္တဲ့ သူေတြ အတြက္ www.dhammaratha.com မွာလည္း တင္ေပးထားတာေတြ႔ရပါတယ္။

ၿမန္မာၿပည္မွာေနတုန္းက တန္ေဆာင္မုန္းလၿပည့္ေန႔ေရာက္တုိင္း ေမေမက မယ္ဇလီဖူးသုပ္ေတြသုပ္ေကၽြးတာကုိလည္း သြားအမွတ္ရမိၿပန္ပါတယ္။ ကၽြန္မကအခါးမၾကဳိက္တဲ့သူဆုိေတာ့ မစားခ်င္ေပမယ့္ ေမေမက ေဆးဖက္၀င္ေအာင္လုိ႔ဆုိၿပီး မရရေအာင္စားခုိင္းပါတယ္။ အခုေတာ့ စားခ်င္လွပါတယ္ဆုိတာေတာင္ စားဖုိ႔မရွိပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခုက တန္ေဆာင္မုန္းလၿပည့္ေန႔ညကုိ သူခုိးၾကီးညဆုိၿပီးေတာ့ အဲဒီညေရာက္ရင္လူၾကီးေတြမသိေအာင္ ပစၥည္းေတြကုိ တိတ္တဆိတ္ယူေဆာင္ကာဖြက္ထားၿခင္း၊ ပစၥည္းေတြကုိ ေနရာမ်ားေရႊ႔ေၿပာင္းထားၿခင္း၊ အေၿပာင္ အပ်က္ရီစရာစာမ်ားေရးကာ မိမိတုိ႔စေနာက္ခ်င္ေသာအိမ္မ်ားအား အိမ္ရွင္မ်ားမသိေအာင္အိမ္ေရွ႕၌ သြားေရာက္ခ်ိတ္ဆြဲထားၿခင္း စသည္ၿဖင့္ ထုိညဟာ လူငယ္ေတြ အတြက္ ေပ်ာ္စရာညတစ္ညလည္းၿဖစ္ပါတယ္။

တန္ေဆာင္မုန္းလမွာ ကၽြန္မတုိ႔ ဗုဒၵဘာသာၿမန္မာလူမ်ိဳးေတြ အတြက္ ေနာက္ထပ္ထင္ရွားတာက ကထိန္သကၤန္းကပ္လွဴၿခင္းပါပဲ။ တန္ေဆာင္မုန္းလေရာက္ရင္ ေနရာတုိင္းလုိလုိမွာ ကထိန္ပြဲအတြက္ ပေဒသာပင္ေတြကုိ ေတြ႔ႏုိင္ပါတယ္။ ကၽြန္မတုိ႔ ၿပည္မွာဆုိရင္ ရပ္ကြက္တုိင္း၊ ဌာနတုိင္း၊ လမ္းတုိင္း ယုတ္စြအဆုံး ဆုိကၠားဂိတ္တုိိင္းမွာေတာင္ ပေဒသာပင္ေတြကုိ ၿပဳလုပ္ၾကတာပါ။ နဲသည္မ်ားသည္လုိ႔လဲ ပဓာနမထားၾကပဲ ပေဒသာပင္အတြက္ ကုိယ္တတ္စြမ္းႏုိင္သေလာက္ကုိ လွဴဒါန္းေလ့ရွိၾကပါတယ္။ တစ္လလုံးလုိလုိဟာလည္း တစ္ၿမိဳ႕လုံးမွာ ကထိန္လွည္႕ၾကတဲ့ အုိးစည္ ဗုံေမာင္းသံေတြနဲ႔ စည္ကားေနေလ့ရွိပါတယ္။ ကၽြန္မတုိ႔ ၿမန္မာလူမ်ိဳးေတြဟာ လူသာဆင္းရဲခ်င္ဆင္းရဲမယ္၊ သဒၵါတရားမခ်ိဳ႕တဲ့ၾကတာေတာ့အမွန္ပါပဲ။ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြေၾကာင့္ အမိေၿမနဲ႔ ေ၀းရာမွာ ေရာက္ေနရေပမယ့္လည္း ကၽြန္မအတြက္ကေတာ့ ၿမန္မာၿပည္ရဲ႕ ရနံ႔ေတြ၊ ထုံးတမ္းစဥ္လာရုိးရာပြဲေတာ္ေတြကုိပဲ အၿမဲသတိရေအာက္ေမ့ေနတာပါ။ ေၾသာ္.....ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ကုိယ့္ေၿမကုိယ့္ေရမွာၿပန္ၿပီးေနထုိင္ႏုိင္ခြင့္ရမလဲဆုိတာေတာ့..........။

1 comment:

Anonymous said...

မမေရ ေရာက္တယ္ေ၀့ ...
မမဆီက ကုသုိလ္ေလးေတြကုိ လာေရာက္ဖဲ့ယူသြားပါတယ္...
ၿငိမ္ခ်က္ကေတာ့ ရွယ္ပဲေနာ္ စာလည္းမေရးဘူး
ေအးေလ.. မအားရင္ေရးမေနနဲ႔ ဒီမွာ ဖတ္စရာေတြေပါလုိ႔ ပုိ႔စ္ေလးေတြက ေဟာင္းေပမယ့္ အသက္၀င္ေနဆဲပါေလ...

ခင္မင္ေလးစားလ်က္
အုိက္ေနာင့္