Pages

Monday, October 19, 2009

သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္အတြက္

ကၽြန္မ အခုဒီပုိစ့္ေလးကုိ စေရးေတာ့ ညဆယ့္တစ္နာရီေက်ာ္ေနပါၿပီ။ တကယ္ဆုိ ကၽြန္မအေနနဲ႕ ဒီေန႕ ေတာ္ေတာ္ေလး ပင္ပန္းပါတယ္။ ကၽြန္မရဲ့မန္ေနဂ်ာက သူတင္စရာရွိတဲ့ submissionေတြကုိ ဒီေန႕ မေရာက္ေရာက္ေအာင္ တင္ရမွာၿဖစ္တဲ့အတြက္ ကၽြန္မမွာ သူ႕အတြက္ ၿပင္ဆင္စရာရွိတာေတြကုိ နံနက္ ရုံးကုိစေရာက္ကတည္းက ၿပင္ဆင္ေပးေနရတာ တစ္ေနကုန္ လႈပ္ေတာင္မလႈပ္ႏိုင္ပါဘူး။ အလုပ္ေတြအားလုံး ၿပီးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ နာရီကုိၾကည့္ေတာ့ ညခုနစ္နာရီီခြဲေနပါၿပီ။ အိမ္ကုိၿပန္ေရာက္တာလဲ ေတာ္ေတာ္ေနာက္က်ပါတယ္။ ကြၽန္မအေနနဲ႕ အရမ္းပင္ပန္းေနေပမယ့္လည္း ဒီပုိစ့္ေလးကုိ ကြၽန္မ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ အတြက္ အမွတ္တရ မၿဖစ္မေန ေရးခ်င္လုိ႕ကုိ ေရးလုိက္တာပါ။

တကယ္ဆုိ ဒီလုိဘေလာ့ဂ္ေလးတစ္ခု စလုပ္ၿဖစ္တယ္ဆုိတာကို ဘယ္သူ႕ကုိမွ ကၽြန္မအသိမေပးခဲ့ပါဘူး။ ကၽြန္မနဲ႕အတူတူေနတဲ့ ကၽြန္မရဲ႕သူငယ္ခ်င္းေ၀စုိးကုိေတာင္မွ မေၿပာခဲ့ပါဘူး။ ဘာၿဖစ္လုိ႕လဲဆုိေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ ရယ္လုိ႕ သတ္မွတ္ရေလာက္ေအာင္ ၿဖစ္ၿဖစ္ေၿမာက္ေၿမာက္ ဘာမွလည္းမရွိေသးလို႕ေလ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မ ဒီဘေလာ့ဂ္ေလးစေရးေနတုန္းညမွာပဲ ကၽြန္မရဲ႕သူငယ္ခ်င္း မခ်စ္စုက onlineကေန သူအိပ္ရာမ၀င္ခင္ ကၽြန္မကုိလည္း အိပ္ရာေစာေစာ၀င္ဖုိ႕ ကတိလွမ္းေတာင္းေနပါတယ္။ ဘာၿဖစ္လုိ႕လဲဆုိေတာ့ကၽြန္မက ေနမေကာင္းၿဖစ္ထားတာ သိပ္မၾကာေသးဘူးဆုိေတာ့ကာ ကၽြန္မကုိ ညဥ့္နက္သည္အထိ သူက မေနေစခ်င္ဘူးေလ။ အဲဒါနဲ႕ သူက ကၽြန္မကတိမေပးမခ်င္း ေတာင္းေနေတာ့ ကၽြန္မလည္း ဘေလာ့ဂ္လုုပ္ေနတာဆုိတဲ့အေၾကာင္း အသိေပးလုိက္ရပါတယ္။ ဒါနဲ႕သူက အ့ံၾသသြားၿပီး ဘေလာ့ဂ္ကုိၿပင္ဆင္ၿပီးတာနဲ႕ သူ႕ကုိအသိေပးဖုိ႕ေၿပာၿပီး ေတာ္ေတာ္လည္းညဥ့္နက္ေနၿပီ ၿဖစ္တဲ့အတြက္ ကၽြန္မကုိႏွုတ္ဆက္ၿပီး အိပ္ရာဝင္သြားခဲ့ပါတယ္။

ကြၽန္မလည္း ပုိ႕စ္တစ္ပုဒ္စတင္လိုက္ၿပီး ေနာက္ေန႕မနက္အိပ္ရာကႏုိးတာနဲ႕ သူ့ဆီကုိ message ပုိ႕လုိက္ပါတယ္။ သူကဝင္ၾကည့္ၿပီးတာနဲ႕တစ္ၿပဳိင္နက္္ ခ်က္ခ်င္းပဲကြၽန္မဆီကုိ လွမ္းၿပီးအားေတြေပးပါတယ္။ သူ့ရဲ႕အခန္းေဖာ္ကုိလည္း ကၽြန္မဘေလာ့ဂ္ေလးကုိ ေခၚၿပရေသးတာပါ။ Followerလည္း တန္းလုပ္လုိက္ေတာ့တာပါပဲ။ ဒီလုိနဲ႕ ကၽြန္မ ဘေလာ့ဂ္ေလးရဲ႕ ပထမဆုံးဧည့္သည္ဟာ ကၽြန္မရ့ဲသူငယ္ခ်င္း မခ်စ္စုပဲ ၿဖစ္ပါေတာ့တယ္။ ဒီေန႕လည္း gtalkကေန ကြၽန္မကုိ အားေပးစကားေတြ အမ်ားၾကီး လွမ္းေၿပာပါတယ္။ ကြၽန္မ သူ႕ဆီကေန ခြန္အားေတြ အမ်ားၾကီးရခဲ့ပါတယ္။

ေနာက္ေန႕က်ေတာ့ ေ၀စုိးကလည္း ကၽြန္မဘေလာ့ဂ္ေရးေနတာကုိ သိသြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မကသူ႕ကုိလင့္ခ္မေပးေသးပဲ ကၽြန္မရဲ႕ဘေလာ့ဂ္ေလးကုိ တန္ဆာဆင္လုိက္၊ သူမ်ားဘေလာ့ဂ္ေတြက္ို ၀င္ၾကည့္ၿပီး “စု၊ တု၊ ၿပဳ” လုပ္လုိက္နဲ႕ မေန႕ညက ႏွစ္နာရီေလာက္က်မွ အိပ္ရာ၀င္ႏုိင္္တာပါ။ စီေဘာက္စ္ကုိလည္း မေန႕ကမွ install လုပ္လုိက္တာပါ။ အဲဒီလုိနဲ႕ခုနစကားကုိဆက္လုုိ႕ ဒီေန႕ရုံးကုိေရာက္တာနဲ႕စၿပီး အလုပ္ေတြတအားရွုပ္ေနေပမယ့္ ရတဲ့အခ်ိန္ေလးမွာ ဂ်ီေမးကုိဖြင့္ၿပီး ေ၀စုိးရဲ့ ခ်က္ေဘာက္စ္ထဲမွာ ကၽြန္မဘေလာ့လင့္ခ္ေလးကုိ ရုိက္ထည့္ထားလုိက္ပါတယ္။ ေ၀စုိးဆီကေန ဘာreplyေလးမ်ား ၿပန္လာမလဲလုိ႕ မအားတဲ့ၾကားက လွမ္းလွမ္းၾကည့္ရတာလည္း အေမာပါပဲ။ ေ၀စုိးကလည္း အေကာင္းအဆုိး တစ္ခြန္းေလးေတာင္ replyမလုပ္ပါဘူး။ အဲဒါနဲ႕ ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ထမင္းကုိ အရင္မစားႏုိင္ေသးပါဘူး။ ကၽြန္မရဲ႕ဘေလာ့ဂ္ေလးကုိ အရင္ဖြင့္ရပါေသးတယ္။ ဖြင့္ၿပီးေတာ့ ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး စီေဘာက္စ္က refreshေလးကုိ ကလစ္လုိက္ေတာ့ အုိး.....စီေဘာက္စ္ထဲမွာ ကြန္မန္႕ႏွစ္ခု.... ေပ်ာ္လုိက္တာေၿပာမေနပါနဲ႕ေတာ့။ ကြန္မန္႕ေပးသူကေတာ့ တၿခားသူရွိရုိးလား.....ေ၀စုိးေပါ့:))။

ဒါဆုိရင္ ကၽြန္မရဲ့ဘေလာ့ဂ္ထဲမွာ ပထမဆုံးကြန္မန္႕ေပးသူက ေ၀စုိးေပါ့။ အိမ္ကုိေရာက္ေတာ့လည္း သူက ကြၽန္မဘေလာ့ဂ္ကုိ sign inလုပ္ၿပီး ကြၽန္မနဲ႕သိတဲ့သူေတြကုိ inviteလုပ္လုိက္တယ္ ဆုိတဲ့ အေၾကာင္း၊ ရုံးမွာသူမ်ားေတြကုိလည္း လုိက္ၾကြားတာဆုိတဲ့အေၾကာင္း၊ ကြၽန္မရဲ့အေရးအသားေလးေတြကုိလည္း မဆုိးဘူးဆုိတဲ့အေၾကာင္း(ကုိယ့္ငါးခ်ဥ္ကုိယ္ တအားကုိ ခ်ဥ္ပစ္တာေလ) ေတြကုိ ရႊန္းရႊန္းေ၀ေအာင္ ေၿပာၿပေတာ့ ကြၽန္မမွာ ဝမ္းသာပီတိေတြ ၿဖစ္ၿပီး ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္ဖုိ႕အတြက္လည္း ေနာက္ထပ္ ခြန္အားေတြ ရလုိက္ပါတယ္။

အဲဒါနဲ႕ ဒီေန႕ည ထမင္းစားၿပီးေတာ့ ကြၽန္မ အရမ္းကုိအိပ္ခ်င္ေနပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ဒီသူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ အေၾကာင္းကုိ ေရးခ်င္လြန္းလုိ႕ မ်က္လုံးကုိအတင္းၿဖဲၿပီး ေရးၿဖစ္ေအာင္ ေရးလုိက္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြဆုိတာ ဘဝမွာတန္ဖုိးၿဖတ္လုိ႕မရတဲ့ အရာေတြပါပဲ။ ကၽြန္မခံယူထားတာက သူငယ္ခ်င္းဆုိတာ ေအးအတူပူအမွ် အတူတကြ မွ်ေ၀ခံစားႏုိင္ရမယ္။ နင္ဘာေကာင္လည္း ငါဘာေကာင္လည္း၊ နင္ကဘယ္သူ ငါကဘယ္၀ါဆုိတာေတြ လုံး၀မလုိအပ္ဘူးလုိ႕ ထင္ပါတယ္။ ကြၽန္မဘဝမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားၾကီးနဲ႕ ဆုံစည္း ခဲ့ဘူးတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားၾကီးနဲ႕လည္း ခြဲခြာခဲ့ရဘူးပါတယ္။ ကြၽန္မရဲ႕ ဒီသူငယ္ခ်င္းေလးႏွစ္ေယာက္နဲ႕ေရာ ဘယ္အခ်ိန္အထိ ကၽြန္မခြဲမခြာအတူရွိေနႏိုင္မွာလည္း ဆုိတာကုိေတာ့ ကၽြန္မလည္း ၾကဳိတင္မေၿပာႏုိင္ပါဘူး။ အမိေၿမနဲ႕ေ၀းရာမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ သူတုိ႕ႏွစ္ေယာက္ဟာ closeအၿဖစ္ရဆုံး သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ပါပဲ။ သူငယ္ခ်င္းတုိ႕ေရ....နင္တုိ႕ေပးတဲ့ ခြန္အားေတြအတြက္ ေက်းဇူး အရမ္းတင္ပါတယ္လုိ႕။

(မွတ္ခ်က္။ ။ ဒီပုိ႕စ္က မေန႕ကေရးထားတာပါ။ ဒါေပမယ့္ မေန႕ကအရမ္းကုိ အိပ္ခ်င္ေနလုိ႕ edit မလုပ္ႏုိင္လုိ႕ မေန႕က မတင္ၿဖစ္ပဲ ဒီေန႕မွပဲ ေသေသခ်ာခ်ာ edit လုပ္ၿပီး တင္လုိက္ရတာပါ။)

2 comments:

waiwaisoe07 said...

Among friends, there is understanding without words.

INGJIN THANT said...

Yes. Correct!!!